Μεγάλες αλήθειες.. πράγματα που όλοι παθαίνουμε αλλά ντρεπόμαστε να παραδεχτούμε!!



Ελάτε, παραδεχτείτε το! Σε όλους μας έχουν τύχει κάποια από αυτά, αν όχι όλα, και σφυρίζαμε αδιάφορα!

  • Περπατάς στο πεζοδρόμιο και θέλεις να μην πατάς τις γραμμούλες, αλλά οι πλάκες έχουν λάθος μέγεθος! Είναι πολύ μικρές για να καλύπτεις μια πλάκα ανά βήμα και πολύ μεγάλες για δυο πλάκες ανά βήμα! Οπότε εκνευρίζεσαι και προσπαθείς να μην το σκέφτεσαι.
  • Μια φορά το εξάμηνο βοηθάς μια γιαγιά να περάσει το δρόμο η να πάρει το σωστό τρένο και μια στιγμή αισθάνεσαι ότι είσαι η ιδία η Μητέρα Τερέζα.
  • Βγάζεις το βρακί σου για να μπεις στο μπάνιο και σου πέφτει στο πάτωμα, αλλά αντί απλά να σκύψεις να το μαζέψεις, το μαζεύεις με τα δάχτυλα του ποδιού, το πετάς στον αέρα και το πιάνεις με το χέρι. Μάλιστα, αν πιάσει με την πρώτη, αισθάνεσαι περήφανος.
  • Ποτέ μα ΠΟΤΕ δε μπορείς να υπολογίσεις το ιδανικό μέγεθος των γραμμάτων όταν γράφεις με μαρκαδόρο πάνω σε ένα CD. Πότε τα ξεκινάς πολύ μεγάλα και μετά δε σε χωράει και πότε το αντίθετο.
  • Ξυπνάς το πρωί και έχεις ξυλιάσει, διότι η μάνα σου έχει ανοίξει να αερίσει και «να ξεμυρίσει» όπως λέει ένα δωμάτιο στο οποίο δεν πατάει κανένας, ακόμα κι αν έξω μαίνεται χιονοθύελλα στους μείον 8000 βαθμούς.


  • Ανοίγεις το ψυγείο να βρεις κάτι να φας, ψάχνεις αλλά δε βρίσκεις τίποτα, το κλείνεις, ψάχνεις κάπου αλλού και μετά ξανανοίγεις το ψυγείο, λες και στο μεταξύ έχει γεννήσει κάτι φαγώσιμο!
  • Παίρνεις τηλέφωνο κάποιον και στη μέση της συζήτησης κλείνει κατά λάθος. Οπότε μετά ξαναπαίρνεται και οι δυο ταυτόχρονα και βγαίνει κατειλημμένο. Μετά αφήνετε και οι δυο ταυτόχρονα τον άλλο να πάρει. Οπότε απλά δε χτυπάει κανενός και αυτό επαναλαμβάνεται για κάνα πεντάλεπτο.
  • Όταν κόβεις τα νύχια σου, τα μαζεύεις σε μια μικρή στοίβα και Όσο μεγαλώνει η στοίβα, τόσο πιο καλά νιώθεις. Και όταν έρχεται η ώρα να τα πετάξεις, κρατάς τα δυο «καλυτέρα» κομμάτια και τα λυγίζεις για λίγη ώρα.
  • Έχει κολλήσει το καζανάκι και βάζεις το χέρι σου μέσα για να το επισκευάσεις και για κάποιο λόγω αηδιάζεις γιατί βαθιά μέσα σου πιστεύεις ότι το νερό στο καζανάκι είναι το ίδιο βρώμικο με το νερό της τουαλέτας.
  • Ανοίγεις τη βρύση για να πλύνεις τα χεριά σου και τρέχει καυτό νερό, και για τα πρώτα κλάσματα του δευτερολέπτου νομίζεις ότι είναι παγωμένο. Καμιά φορά μάλιστα μπορείς να ξεγελάσεις τον εαυτό σου και να μπερδέψεις επίτηδες το καυτό με το παγωμένο.
  • Χτυπάει το τηλέφωνο το πρωί που κοιμάσαι, και καμιά φορά το βλέπεις για λίγο στον ύπνο σου πριν σε ξυπνήσει.
  • Κλείνεις τον υπολογιστή σου, και σβήνεις την οθόνη λίγο πριν απενεργοποιηθεί τελείως. Μετά από πέντε λεπτά αντιλαμβάνεσαι πως δεν έχει κλείσει ακόμα. Ανοίγεις την οθόνη να δεις τι τρέχει, και την στιγμή που ανοίγει, ο υπολογιστής σβήνει. 
  • Πας να αλλάξεις γλώσσα στο πληκτρολόγιο, και τότε επιλέγονται τα μενού, με αποτέλεσμα όταν πας να γράψεις να ανοίγουν και να σου σπάνε τα νεύρα. Άλλες φορές, αλλάζεις την γλώσσα, ενώ ήταν η σωστή, και το καταλαβαίνεις ΠΑΝΤΑ όταν έχεις ήδη γράψει δέκα σειρές κείμενο.
  • Κοιτάς το ρολόι σου αλλά μετά δεν ξέρεις τι ώρα είναι, οπότε ξανακοιτάς, αλλά πάλι δεν ξέρεις.
  • Μπαίνεις σε ένα δωμάτιο και μετά στέκεσαι σαν μαλάκας επειδή δεν ξέρεις γιατί μπήκες.
  • Μιλάς μόνος σου και κάποιος μπαίνει στο δωμάτιο, οπότε αρχίζεις να σιγοτραγουδάς για να τον πείσεις ότι τόση ώρα δεν μίλαγες στον εαυτό σου!
  • Πας να σηκώσεις μια βαλίτσα που νομίζεις ότι είναι γεμάτη αλλά δεν είναι. Οπότε τη σηκώνεις με τρελή ταχύτητα και για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου νομίζεις ότι είσαι ο Σούπερμαν.
  • Ανεβαίνεις τις σκάλες και νομίζεις ότι υπάρχει ακόμα ένα σκαλί αλλά δεν υπάρχει.
  • Θέλεις να κλάσεις δημοσίως, νομίζοντας οτι δε θα ακουστεί, αλλά τελικά ακούγεται λίγο, οπότε αρχίζεις να σέρνεις καρέκλες στο πάτωμα ή να τρίβεις τα παπούτσια σου μεταξύ τους, για να νομίζουν ότι από κεί προήλθε ο ήχος.
  • Είσαι συνοδηγός σε αυτοκίνητο που τρέχει γρήγορα με ανοιχτά παράθυρα. Οπότε για να διασκεδάσεις, βγάζεις το χέρι σου έξω και μελετάς με αυτό όλους τους νόμους της αεροδυναμικής.
  • Πίνεις κρύο νερό πολύ γρήγορα και σου παγώνει ο εγκέφαλος ακριβώς πάνω απʼ το μάτι, αλλά δε μπορείς να κάνεις τίποτα και απλά περιμένεις να τελειώσει ο πόνος, ο οποίος διαρκεί τρία δευτερόλεπτα αλλά σου φαίνονται δέκα ώρες.
  • Σε παίρνει ο ύπνος αργά το απόγευμα στον καναπέ και όταν ξυπνάς στο σκοτάδι δεν έχεις ιδέα τι μέρα είναι.
  • Οδηγείς με ανοιχτό το air condition και ρυθμίζεις το φυσητήρα έτσι ώστε, όταν κρατάς το τιμόνι, ο αέρας να μπαίνει μες στο μανίκι και να σου δροσίζει τη μασχάλη.
  • Είσαι ξαπλωμένος πλάγια, και όταν κλείνεις μία το ένα μάτι και μία το άλλο, το μαξιλάρι μετακινείται, και καταλήγεις να παίζεις με αυτό καμιά εικοσαριά δευτερόλεπτα.
  • Έχεις ξαπλώσει και μόλις είσαι έτοιμος να σε πάρει ο ύπνος το σώμα σου τινάζεται ολόκληρο και ξυπνάς!
  • Πας να φτερνιστείς την ώρα που κατουράς και για κάποιον λόγο αυτά τα δύο δε γίνονται ταυτόχρονα! Οπότε σταματάς το κατούρημα στη μέση, φτερνίζεσαι και το συνεχίζεις μετά, αλλά μετά σε τσούζει.
  • Σηκώνεσαι απότομα απʼτον καναπέ και βλέπεις εκατομμύρια μαύρες τελείες στην περιφερειακή σου όραση που πυκνώνουν και σε πνίγουν και νομίζεις οτι θα πεθάνεις, ή θα λιποθυμήσεις στην καλύτερη.
  • Ακούς μουσική στο δωμάτιο σου και χορεύεις/χτυπιέσαι/κάνεις πως παίζεις κιθάρα, και μόλις μπαίνει μέσα η μάνα σου αρχίζεις να περπατάς γύρω γύρω σαν το μαλάκα, κάνοντας ότι συγιρίζεις και πασπατεύοντας όποιο άσχετο αντικείμενο είναι πιο κοντά για να την πείσεις ότι δεν έκανες τον καραγκιόζη.
  • Χτυπάει το τηλέφωνο και σε ξυπνάει, αλλά για κάποιο λόγο θες να κάνεις το συνομιλητή να νομίζει ότι δεν κοιμόσουν, οπότε επιστρατεύεις ΟΛΗ την ενέργεια σου και μιλάς υπερβολικά δυνατά και καθαρά, και καταλήγεις να ακούγεσαι σαν ηλίθιος.
  • Το τραγούδι που παίζει διαπασών στο κλαμπάκι κάνει μια απότομη παύση ΑΚΡΙΒΩΣ τη στιγμή που σχολιάζεις κάτι
  • Τρέχεις με το αυτοκίνητο και ακούς ραδιόφωνο, φτάνεις σπίτι σου, και την επόμενη φορά που φεύγεις ξαναμπαίνεις στο αμάξι, ανοίγεις το ραδιόφωνο και σε ξεκουφαίνει!
  • Είσαι στα Γκούντις και μόλις έχεις πάρει το δίσκο κι έχεις κάτσει να φας, αλλά συνειδητοποιείς ότι δεν έχει κέτσαπ το πιάτο. Οπότε σε πιάνει μια μίνι κρίση πανικού και εκείνη τη στιγμή το μόνο που μπορείς να σκεφτείς είναι ότι πρέπει να πάρεις κέτσαπ! Ακόμα κι αν ο φίλος σου που τρώει μαζί σου λέει ότι θέλει να αυτοκτονήσει, θα τον διακόψεις και θα τρέξεις για κέτσαπ.
  • Όταν σηκώσεις το χέρι σου και σταματήσεις ταξί θα έρθει το λεωφορείο που περίμενες κάνα μισάωρο
  • Αυτό που ψάχνεις είναι ΠΑΝΤΑ τελευταίο, κι αν αρχίσεις το ψάξιμο από το τέλος το μετανιώνεις γιατί το ανακαλύπτεις στην αρχή
  • Το χαρτί τουαλέτας σπάνια κόβεται στις διακεκομμένες γραμμές. Οι οποίες είναι και ψιλοάχρηστες γιατί κανένας δεν σκουπίζεται μόνο με ένα τετραγωνάκι
  • Αν φύγεις από το σαλόνι και επιστρέψεις, χρειάζεσαι τουλάχιστον 5 λεπτά για να ξαναβρείς το τηλεκοντρόλ. Πολλές φορές μάλιστα το τηλεκοντρόλ είναι στο δωμάτιο που ήμασταν πριν διότι το είχαμε πάρει μαζί μας και το αφήσαμε εκεί
  •  Αν βιάζεσαι να φύγεις και ξεχνάς κάτι, αυτό το κάτι 99% είναι τα κλειδιά σου
  • Όταν καπνίζεις πάντα ο καπνός πάει προς αυτόν που δεν καπνίζει
  • Σε εστιατόριο με φίλους-γνωστούς όταν τα ακροδάχτυλα λερωθούν από το φαγητό πρώτα θα τα γλύψουμε για να τα καθαρίσουμε και αφού σαλιωθούν και γίνουν ακόμα πιο χάλια τότε μόνο χρησιμοποιούμε χαρτοπετσέτα
  • Ποτέ δεν παραδεχόμαστε εκείνη την ώρα πως είμαστε λιώμα από το ποτό,είμαστε απλά "λίγο κουρασμένοι"
  • Είσαι στον δρόμο και νομίζεις ότι είδες κάποιον γνωστό έτσι αρχίζεις και χαιρετάς κουνώντας το χέρι και φωνάζοντας όνομα του, όταν γυρίσει όμως και σε κοιτάξει καταλαβαίνεις ότι δεν είναι αυτός αλλά εσύ συνεχίζεις να χαιρετάς το κενό για να μην γίνεις ρεζίλι!
  • Κοιτάς το ρολόι σου, αλλά μετά δεν ξέρεις τι ώρα είναι, όποτε ξανακοιτάς, άλλα πάλι δεν ξέρεις.
  • Όταν βγάζεις έξω τα σκουπίδια, πατάς το πεντάλι του μεγάλου κάδου, τα πετάς μέσα, αφήνεις το πεντάλι και μετά, για να αποφύγεις τον σκουπιδο-αέρα που θα φυσήξει όταν κλείνει το καπάκι, πηδάς μακριά όσο πιο γρήγορα μπορείς, λες και αποφεύγεις έκρηξη α-λα Μπρους Γουίλις.
  • Όταν η ηλεκτρική σκούπα σου δεν ρουφάει ένα χνούδι, το μαζεύεις με τα χέρι, αλλά δεν το βάζεις μέσα στη σκούπα. Το ξαναρίχνεις κάτω, για να δώσεις στη σκούπα σου μια δεύτερη ευκαιρία να το μαζέψει.
Print Friendly and PDF

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου